صعود به قله نیزوا 13 دی 1398



شرح برنامه

نام برنامه

صعود به قله نیزوا

تاریخ

12و13 /10/98

منطقه مربوطه

شهرستان مهدیشهر- بخش شهمیرزاد- دهستان پشتکوه- روستای چاشم

ارتفاع شروع صعود (متر)

2100

ارتفاع قله (متر)

3756

مختصات قله

'  30.5"19 °53  E  شرقی  و  '  36.9"56 °35  N شمالی

مسیر/جبهه صعود

جنوب غربی

مسیر/جبهه فرود

جنوب غربی

ارتفاع صعود شده (متر)

1531

تجهیزات فنی مورد استفاده

کلنگ

کل مسافت پیموده شده (کیلومتر)

19.5

کل زمان رفت و برگشت

13 ساعت و 20 دقیقه

نحوه دسترسی از شهر مبدا تا مقصد (مربوط به برنامه های خارج از تهران)

شهر شهمیرزاد به روستای چاشم جاده آسفالته

مسافت از شهر مبدا تا مقصد

(مربوط به برنامه های خارج از تهران)

25 کیلومتر از شهمیرزاد به روستای چاشم

سرپرست برنامه

فریدون علایی

مسئول فنی برنامه

-

کمک سرپرست

محمود حیدریان

نفرات شرکت کننده

خانمها: محبوبه گرمارودی، پگاه صمدزاده

آقایان: فریدون علایی، اصغر شیرزاد، مهدی عابدی، رضا مرادعلیان، محمود حیدریان، ناصر بینش، فرید رضاییان

عکاس برنامه

رضا مرادعلیان - ناصربینش

تهیه گزارش

رضا مرادعلیان

 

 

شرح برنامه:

روزهای زمستان که فرا می رسد  کوهستان جذابتر  می شود و قدم گذاشتن بر برفها طعم دیگری به  کوهنوردی می دهد مخصوصا وقتی که برای صعود سمت قله ای بروی که همراه دو قله دیگر مانند فرزندانی دماوند بزرگ را در میان گرفته باشند و زیباتر اینکه همقدم با کسانی باشی که وسیله لطف و اعجاز خدا شدند تا فرصت دوباره نفس کشیدن در قله ها  باقی باشد.

صبح روز جمعه ۱۳ دی ماه ۹۸ در ادامه اجرای برنامه های سال ۹۸  باشگاه ایران کوهستان نوبت اجرای برنامه صعود به قله نیزوا بود

این قله در مختصات جغرافیایی ‘  ۳۰٫۵”۱۹ °۵۳  E  شرقی  و    ۳۶٫۹”۵۶ °۳۵  N شمالی البرز مرکزی واقع است  قله نیزوا واقع در استان سمنان و شهرستان مهدیشهر یکی از سه قله قابل توجه در غرب استان سمنان است که مثلثی با دو قله دیگر یعنی قله قدمگاه و  قله خرو نرو  تشکیل داده و  ارتفاع آن  از ۳۷۴۲  متر  تا ۳۷۵۵ متر با جی پی اس ها و نرم افزار های موبایلی  محاسبه شده است . دامنه های آن  مراتع دامداران مهدیشهری و روستائیان پشتکوه و دامنه شمالی آن  محل زندگی دامداران مازندرانی است

مسیرهای صعود به قله از ۴ جهت اصلی فراهم است و مسیرهایش از نظر پوشش گیاهی و جانوری و وجود منابع آب  با هم تفاوتها و شباهتهایی دارند.

بعد از حادثه مرداد سال ۹۷ غیبتم از برنامه های باشگاه ایران کوهستان تا این جمعه طول کشیده بود به همراه ۸ همنورد دیگر  و با سرپرستی مهندس علایی برنامه صعودمان ساعت ۶:۳۵ صبح جمعه از روستای چاشم واقع در جنوب غربی قله  آغاز گردید . هوا چندان سرد نبود از کنار استخری یخ زده در حاشیه روستا گذشتیم و در مسیری که قسمتی از آن جاده ای به سمت گردنه زرن گیس داشت به سمت دامنه حرکت کردیم  از کنار آخرین آثار روستا گذشتیم و از دامنه ای با شیب متوسط بالا رفتیم آقتاب صخره های برآمده از خط الرأس پیش رو را روشن کرده بود به پشت سرمان که نگاه کردم قامت زیبای قله قدمگاه به رنگ آفتاب درآمده بودو در سمت جنوب خط الرأسی برفی از قله مرغک تا آسمانلو و پنو به یادمان می آورد که زمستان رسیده است

ساعت ۸ صبح  در ارتفاع ۲۷۳۰ برای صرف صبحانه توقف کردیم هنوز خبری از باد و سوزباد نبود  و آفتاب کم رمق زمستانی کوهستان و دامنه هایش را روشن کرده بود از ارتفاع ۳۱۰۰ متری ادامه مسیر به گرده ای سنگی می رسید که برف زیادی نداشت و روی صخره ها و میان دره های کوچک درختهای اورس کهن که از دست هیزم شکنها جان به در برده بودند به چشم می آمدند. نمای قله خرونرو نیز از این گرده در غرب مسیر به چشم می آمد . سمت غرب  ما تابلوی جالبی از ۳ قله دیده می شد قلل خرو نرو  و  قدمگاه  و در مرکز این تابلو دماوند با دامنه هایی پر از قله های کوچکتر و سفیدپوش. بعد از این گرده نه چندان سخت دوباره مرتعی کم شیب پیش روی گروه بود و ضیافت برف کوبی کم کم آغاز شد.

ارتفاع برف روی  زمین گاهی در حد ۲۰ سانتی متر بود و گاهی به ۶۰ سانتیمتر یا بیشتر می رسید. اگر چه برف به شکل تخته ای روی زمین گسترده شده بود ولی خطر بهمن در کار نبود  چون یا شیب منطقه زیاد نبود و یا عرض و طول بستر برف کم بود . جای پای همنوردان خطی متفاوت با پوشش طبیعت روی زمین رسم می کرد و البته با توجه به زمان برگشت گروه و عدم ریزش برف شدید در طول این زمان برای مسیریابی مفید بود . کم کم ابرو مه گرداگرد قله قدمگاه را فرا می گرفتند و به سمت نیزوا در حرکت بودند  تا  ساعت ۱۲:۴۰ تا  ارتفاع  3590 پیش رفتیم و آنجا سرپرست گروه توصیه کرد مواد غذایی و لوازم اضافی رو جابجا کنیم و کوله ها رو کم کنیم تا در ادامه راحت تر بریم  بعد از کمی خستگی در کردن برف کوبی رو ادامه دادیم با تراورس همراه با برف کوبی از پایین خط الرأس گذشته بودیم و از اینجا  به بعد هم مهمانی برف بود و ما حضور در این ضیافت  ساعت ۱۴:۱۱ رو قله نیزوا بودیم و وزش باد همیشگی و سردی ناگهانی هوا  که باتری های دوربین عکاسی من یخ زدند

سرما و کم بودن طول روز و طول مسیر بازگشت ما را وادار به ترک سریعتر قله می کرد .نماز رو در مسیر برگشت همون جایی که کوله های اضافی مونده بود رو برف ها اقامه کردیم و میان برف ها به سمت فرود  به راه افتادیم . با خودم فکر می کردم چه مسیر پر برفی را بعد از حادثه دماوند گذر کردم . در انتهای تراورس یالهای برفی برای خوردن ناهار ساعت۱۶:۰۵ در ارتفاع ۳۴۴۰ متری توقفی کردیم  غروب ابری آغاز شده بود و ته مانده آفتاب گاهی از لای ابرها نمایان می شد در ادامه مسیر از گرده سنگی برنگشتیم و یال مجاورش رو تا پایین ادامه دادیم کم کم هوا تاریک شد و با توصیه سرپرست هدلایت ها رو پیشانی و فاصله ها ی افراد از هم کم  تا به جاده روستایی برسیم ساعت ۱۹:۳۰ دقیقه صعود به پایان رسید از این جمع ۵ نفر  قبلا هم نیزوا رو صعود کرده بودند و ۵ نفر بار اولشون بود که از این قله خلقت الهی رو به تماشا نشستند برای همنورد هام نمیدونم ولی برای من صعود  خوب و البته نفس گیری بود حتی نفس گیرتر از صعود ۱۸ مرداد ۹۸  من به دماوند

اعضا شرکت کننده

فریدون علایی - اصغر شیرزاد - محمدرضا سیاره مقدم - فاطمه صمدزاده -

آبوم تصاویر